|
Het vak van gastheer en gastvrouw was voor ons ook nieuw. We
wilden in Frankrijk een natuurlijker en rustiger leven, zonder de nadelen van het drukke en verstedelijkte Nederland. Maar, omdat we toch ook ons dagelijks brood nog moeten verdienen, werd het Chambres et Table d'Hôtes. Geen verkeerd werk als je bedenkt dat we dat kunnen combineren met onze wensen en hobbies.
Ron vindt het heerlijk om binnen en buiten te klussen. Het resultaat van de verbouwing is dan ook voor een groot deel aan hem te danken.
Na de verbouwing heeft hij weer tijd om zijn geliefde sporten te beoefenen. Fietsen, atb'en, tennis en golf. De keuze voor de Creuse is immers mede daarom gemaakt.
Hij
is bovendien veel te vinden in de groententuin met heuse druivenkas.
Z'n Westlandse afkomst verloochent zich niet.
We houden beiden
van reizen, wat zich ook in de inrichting van ons huis laat zien.
Corries grootste hobby is honden. Dat is begonnen toen ze op 4-jarige leeftijd vriendinnetje werd met de dochter van de dierenarts en hun huis vol honden.
Helaas was ze te slecht in haar beta-vakken om zelf dierenarts te kunnen worden. Toen we ons huidige huis kochten van een voormalige dierenarts, was de cirkel echter rond.
Onze
familie is sinds onze komst hier aardig gegroeid. Na de dood van
onze vorige hond Kanjer
(en dat was ze) is Tessa haar opgevolgd. We haalden
haar - net als Kanjer indertijd - in april 2004 uit het asiel. Ze had daar 6
maanden gezeten, nadat ze haar eerste 9 maanden in een klein appartementje en
veel alleen had doorgebracht. Je kunt je voorstellen dat ze nu bij ons de
gelukkigste hond ter wereld is. Het is inmiddels een ware atlete en wil 's morgens
minstens een uur met Corrie wandelen. 's Middags doet ze het naast
de fiets van de baas nog eens een uurtje dunnetjes over. Hebben
we wandelende gasten, dan rust ze bovendien niet totdat ze ook met
hen meemag.
Een ander hondenfenomeen is Onyx, een hond van
vrienden van ons, die regelmatig in z'n eentje 17 km overbrugt om
bij ons te kunnen zijn. Het is een geweldig beest, maar verafschuwt
poezen, vandaar dat je die niet aantreft in de fotogalerij hiernaast.
Maar
we hebben wel konijnen, kippen, een enorme haan en twee dwerggeitjes
die ons elk jaar verrassen met kleintjes, mede dankzij bok Bibi.
Corrie wandelt niet alleen graag met haar hond(en) in Frankrijk, maar ook om kennis te maken met de geuren, kleuren en mensen uit andere culturen.
Ze is de laatste jaren regelmatig in Marokko voor haar eigen kleinschalige ontwikkelingsprojectje.
Door het organiseren van vooral wandelreizen helpt ze de mensen daar aan werk en inkomen.
De dankbaarheid en de warmte die ze terugkrijgt van haar - inmiddels - Marokkaanse vrienden en de zo gastvrije bevolking én de enthousiaste reacties van haar reisgenoten, maken alle tijd en moeite meer dan waard.
Kijk
maar eens op de eigen site www.aziamtrek.com,
die van de sponsor Wandelvakantie.info
en van onze vrienden van Hannibal
Reizen.
Kanjer
Onze vorige hond
Kanjer
(en dat was ze) heeft de laatste twee, waarschijnlijk gelukkigste jaren van haar
leven nog in Frankrijk kunnen doorbrengen. In oktober 2003 hebben we haar moeten
laten inslapen.
Hier ligt ze, omringd door haar
vrienden Kasper en Ziggy.
|
 |
|
|
|
